دوستت دارم

دوستت دارم چون دریا چون ابر چون کوه چون اشکی که بی اختیار می چکد از اندوه دوستت دارم چون ماه چون شب چون روز چون آن نگاه گره خورده ی جان افروز دوستت دارم چون شمع چون پروانه چون آتش عشق سوزان یک دیوانه دوستت دارم چون قصه چون رویا چون زخم دلی که نمی شود احیا دوستت دارم چون بوسه چون آغوش چون شور عشقی که نمی شود خاموش دوستت دارم چون آب چون رود چون باد چون نقش چشمی که دیگر نمی رود از یاد من هیچگاه نفهمیدم که چگونه هنوز بعد از این همه سال همچنان زنده ام ،و همچنان هــــــــــاتــــــــــف...